اگر شک دارید که یک طفل یا نوجوان آسیب می‌بیند، می‌توانید با خدمات اجتماعی تماس بگیرید تا گزارش نگرانی ارائه کنید یا رهنمایی دریافت کنید. لازم نیست مطمئن باشید که مشکلی وجود دارد — کافی است که نگران باشید.

گزارش نگرانی به این معنا است که شما خدمات اجتماعی را خبر می‌دهید که شک دارید یک طفل حالت خوبی ندارد. خدمات اجتماعی سپس ضرورت‌های طفل را بررسی می‌کند — شما به حیث گزارش‌دهنده مکلف به اثبات مشکل نیستید.

به حیث یک فرد عادی، اگر نگران هستید باید گزارش بدهید. شما می‌توانید با ندادن نام تان، مخفی کردن شماره تلفون تان و پنهان کردن آدرس ایمیل تان بی‌نام بمانید. اما توجه داشته باشید که بی‌نام بودن می‌تواند بررسی را مشکل‌تر کند، زیرا خدمات اجتماعی نمی‌تواند برای معلومات بیشتر با شما تماس بگیرد.

اگر شما در مکاتب، صحت عامه یا دندان‌پزشکی با اطفال کار می‌کنید، از نظر قانونی مکلف هستید که شک‌های تان را گزارش بدهید و نمی‌توانید بی‌نام بمانید.

بعد از ارائه گزارش، خدمات اجتماعی ظرف ۲۴ ساعت ارزیابی محافظتی انجام می‌دهد و سپس یک بررسی اولیه صورت می‌گیرد تا مشخص شود که آیا تحقیق کامل باید آغاز شود یا نی.